|
|||||||||||
|
Daar sta ik dan op de vroege zondagochtend, als Zaanse, in de file bij Sneek om de 11-merentocht te starten. Er stond een Fries met een rood vlaggetje te gebaren dat ik een bepaalde kant op moest rijden. Hoewel hij hevig heen en weer zwaaide met het vlaggetje, begreep ik er weinig van. Ik liet mijn raampje gesloten. Op de vroege ochtend, een Zaanse versus een Fries, dat heeft weinig zin. Ik, aso, reed verder door een smal weggetje en stond te kijken van de fietsers die onbehendig langs mijn (vriend zijn) auto pareerden. Iets wat volgens mij in Amsterdam wel goed gaat, maar in Snits misschien wel fataal kan aflopen. Om de ochtenddrama nog wat heftiger maken, had een oud vrouwtje besloten om tegen het verkeer in te rijden en had er een camper besloten dat hij vast stond. Ik kon een lach niet onderdrukken en draaide de radio wat harder om ervan te genieten. Eenmaal een plekje gevonden, kwam ik al een schaatsmeid tegen die wat stond te mauwen over de file en ik mauwde mee, want het geheel had mij toch alweer een voorbereidingstijd gekost.
Groetjes,
Kimberly |
![]() ![]() |
Omloop van de Schermer
Na zaterdag een nat, winderig maar erg gezellig duurritje met de meiden gereden te hebben stond ik zondag aan de start van Omloop van de Schermer. Een wielerwedstrijd van 110km.
Het weer hield niet over. Met dreigende luchten, 9 graden en windkracht 5,6 wist ik zeker dat het een pittige rit zou worden.
Vanaf het begin werden er zoveel mogelijk op de kant gezet en waren er diverse pogingen om weg te komen. Een valpartij na ongeveer 35km kon ik gelukkig nipt ontwijken, maar als gevolg daarvan stond ik met 2 benen op het wegdek.
Vol in de achtervolging op het peleton dus!! Ondertussen waren ze daar vrolijk verder aan het demarreren. Eenmaal terug in het peleton, bleken er 2 groepen zich losgemaakt te hebben. In beide groepen zaten meiden van mijn wielerploeg, dus de achtervolging hoefde niet ingezet te worden.
Naarmate de koers vorderde ging de wind iets liggen waardoor alle uitloop pogingen in het peleton vrij makkelijk ongedaan werden gemaakt. Met 4 teamgenoten bij de eerste 10 en zelf lekker meedraaiend in het peleton (40ste) kan ik tevreden terugkijken op de 2de wedstrijd van het jaar. Ik heb nu al zin in de volgende!
Groetjes,
Rixt
Tulpen, Regen en Wind
|
Van sprintster naar marathonrijdster…dan moet er wel het één en ander veranderen. Dat betekent geen anderhalf uur lekker op je fietsje peddelen. Nee, marathonrijdsters maken uren in weer en wind. En gelukkig heb ik tijdens de eerste fietsrit met mijn nieuwe ploeg gelijk van al deze aspecten mogen proeven.
Zaterdagochtend stond namelijk de eerste gezamenlijke fietstocht op het programma. Op dit moment staan de tulpen vol in bloei en dus fietsten we een deel van de tulpenroute door de polders. Prachtig die polders met al die gekleurde velden, maar de polders stonden deze dag vooral in het teken van regen en wind. Om half tien stapten we op onze fietsen, regenjasjes dus aan want het regende, en niet zo klein beetje ook. Als sprintster zou je dan de tacx pakken, maar voor een marathonrijdster is dat geen optie en stap je gewoon op je fiets.
Na vijf minuten was ik doorweekt, maar dat maakte niet meer uit; de tacx was ik vergeten. Vol goede moed en gezellig kletsend maakten we onze eerste kilometers. Na een uurtje reed ik lek, maar gelukkig was daar de handige Jack, de fenomenale bandenlichtertjes van Rixt en het patroon van Jan Andries om mijn band weer te vullen. Zo konden we snel weer op onze fietsen springen. Maar de trend bleek gezet want na half uurtje reed ook Wieteke lek en Jan Andries haalde bij deze stop nog even een steentje uit zijn band wat er voor zorgde dat ook zijn band leeg liep. Tijdens de bandenwissel danste Mireille zichzelf warm in de regen, deed Wieteke nog even wat krachtoefeningen met haar fiets en konden we daarna snel weer door.
We fietsten ons weer warm en warempel; het werd nog droog. Zo maakten we mooi wat uurtjes met Erna en Eelco heel wat kilometers op kop, fietsend tegen de keiharde wind die door de polders raasde. Voor Rixt was deze rit ‘even’ infietsen voor de wedstrijd die ze de dag erna zou hebben en tijdens mijn eerste lange duurrit fietste ik eigenlijk lekker mee. De tijd vloog voorbij en na een kleine vier uur en een mooi eindsprintje stonden er bij thuiskomst broodjes klaar. Eelco bakte nog wat eitjes en we sloten af met een lekker stuk Fries suikerbrood. Kortom, een gezellige en goede eerste fietstocht in het voor mij nieuwe team. En… de eerste stap naar een echte marathonrijdster is gezet!
Groetjes,
Sophie
|
|
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Start seizoen 2012/2013
Vanaf komend seizoen ga ik marathons rijden bij de schaatsmeiden! Na zes jaar op de langebaan te hebben gereden ga ik vanaf komend seizoen marathons schaatsen.
Vorige week hebben we kennismaking met de ploeg gehad en onze eerste krachtmeting waarvan het verslag hieronder te lezen is. Het was een erg gezellige avond en heb nu nog meer zin gekregen om komende zomer lekker te gaan trainen met de ploeg voor het komende schaatsseizoen.
Ik hoop dat dit alvast een goede training was voor de grote afstanden die we komende winter gaan schaatsen!
Groetjes,
Iris
Openingsbal
Nu de armen maar ook zeker de lachspieren zijn warmgedraaid, Iris, Kimberly, Sophie en Elma hun eerste schreden in het team hebben mogen zetten en hun plekje inmiddels hebben ingenomen, zijn we klaar voor het zomerseizoen. De skeelers zijn gepakt, de fiets de regen al gevoeld en de suikerbroden gesmeerd klaar liggen voor menig trainingsdag.
We zijn er klaar voor! Blijf ons volgen..
groet namens het hele team
Mireille
Sophie Nijman maakt overstap naar marathon
Sophie Nijman maakt komend seizoen de overstap naar de marathonsport. De rijdster uit Heino voegt zich bij de schaatsmeiden van Team MKBasics.nl-Palet Schilderwerken. De 25-jarige schaatsster komt over van Team Anker waar ze zich vooral richtte op de sprint afstanden. Nijman ziet de overstap als een uitdaging. "Het is na een lange periode van langebaanschaatsen tijd voor een andere aanpak. Marathonschaatsen heeft altijd mijn interesse gehad, dus ik kijk er naar uit om straks in het damespeloton te starten."
Naast de marathonwedstrijden zal Nijman zich net als haar toekomstige ploeggenoten blijven richten op de langebaan.
Met de komst van Nijman staat de teller van de schaatsmeiden op acht dames. Elma de Vries, Iris van der Stelt en Kimberly Muusse zijn Nijman al voor gegaan. Mireille Reitsma, Rixt Meijer, Erna Last Kijk-in-de-Vegte en Wieteke Cramer maken het team voor de komende winter compleet. Hoe de uiteindelijke formaties gevormd zullen worden is nog niet bekend.
Ik sloot aan bij de MKBasics-trein met de zweetdruppeltjes of groene appeltjes op de ruggen en volgde waar ze gingen. Ik wisselde wat van praatpartner en hield er een paar stevige gesprekken op na, met wat cowboyverhalen over wat er allemaal in een wielerpeloton kan gebeuren. Onderweg was er een korte stop en gingen zware mueslirepen gepaard met appeltaart, slagroom en koffie. Een van de dames zette grote ogen op… ogen van -kan dit gewoon?- Waarop de anderen moesten lachen. Zojuist zijn de nieuwkomers geïntegreerd, geloof ik. Ook ik durfde aan te vallen op de taart en genoot van dit moment en van de kilometers die volgden.







