Schaatsmeiden.nl

Hoofdsponsors

Nijntje fietst in Frankrijk (deel 1)

Het begon met een grap, een leuk idee om met Nijntje in de achterzak de col van die dag te beklimmen. Maar uiteindelijk was Nijntje er elke dag, bovenop die col.
Samen beleefden we wilde avonturen…

Zo beklommen we op dag 3 de Telegraph en de Galibier:
De eerste belangrijke keuze van vandaag is de sokkenkeuze. We kiezen voor de bolletjessokken, want we hebben een echte klimetappe voor de boeg. We beklimmen eerst Col du Telegraph (1566m) en vanaf hier mogen we nog even doorklimmen naar Col du Galibier (2642m).

Het is nu eenmaal zo dat de 1 wat beter klimt dan de ander. Het duurde bij mij maar 3 dagen voordat ik dat geaccepteerd had. Zo gebeurde het vandaag dat we behoorlijk verspreidt naar boven fietsten. Ikzelf heb altijd even een paar dagen nodig in de bergen en had niet echt mijn dag vandaag. Tijdens zo’n beklimming schieten er allerlei gedachtes door je hoofd kan ik u vertellen. Variërend van het gaat lekker, hou deze cadans vast, wat is het hier mooi tot.. ik kan niet meer! Dat punt had ik na 3 kwart van de klim van de Galibier bereikt. Wat doe je dan? Je kunt door worstelen zoals je al 30 minuten aan het doen bent, maar je kunt ook even een momentje voor jezelf pakken. Ik fietste langs een prachtig plekje, heb mijn fiets in de berm gegooid, een steen uitgezocht en ben een goed gesprek met Nijntje aangeknoopt... Een ogenblik later fietst Nicky voorbij, schiet al fietsend een fotootje van mijn momentje en roept: ik zie je boven he!! Door haar enthousiasme krijg ik weer moed. Ik pak mijn fiets er weer bij, gooi Nijntje op mn schouder en vervolg mijn beklimming omhoog. Maar zo'n 4 km voor de top krijg ik het weer moeilijk, ik kijk achterom en zie ook Ineke worstelen en schreeuwen om Nijntje. Ik besluit te wachten zodat we de klim samen af kunnen maken. Een kilometer voor de top pikken de andere schaatsmeiden ons op en begeleiden ons naar boven. 15 minuten later staan we compleet op de top van de Galibier. We schieten een foto bij het bord MET Nijntje. Dat hebben we toch maar weer gedaan. Trots kunnen we beginnen aan de afdaling.

Twee dagen later hebben we een training op een bekend bergje uit de Tour de France: Lacets de Montvernier. Het is onze geluksdag want we mogen er drie keer van genieten. Drie keer zo hard mogelijk het 18 haarspeld tellende pukkeltje omhoog. Nou ik kan je vertellen die ga je wel voelen. Maar het was wel een leuk bergje! Na deze uitputtende training mochten we nog een colletje verder omhoog van onze lieve trainer Jack, col de Chaussy. Hoe we er precies gekomen zijn weet ik niet maar ongeveer 1,5 uur later stonden we op 1533m bij het bordje van Col de Chaussy. Bovenop die col du Chaussy hebben we het lekkerste pain fromage ooit gegeten. Hoe lekker kan simpel zijn 

Later deze week komen er nog meer avonturen van Nijntje en de schaatsmeiden. En geloof me, ook zeker de moeite waard om te lezen…
Salut! Imke